Moje zwykłe-niezwykłe życie.: 2013

sobota, 23 lutego 2013

Rozdział 2

Z moich rozmyśleń wyrwał mnie Harry.
-O czym tak myślisz?-zapytał
-Raczej o kim?jak zawsze Louis musiał wtrącić swoje trzy grosze
-ha ha ha zabawne-odpowiedziałam z sarkazmem
-oj no wiem,ja zawsze jestem zabawny-odpowiedział mi Lou
- oczywiście nie zapominaj o skromności-odpowiedziałam
-skromność to moje drugie imię kochanie-odpowiedział i uwiesił rękę na moim ramieniu,którą zaraz strąciłam. Oj pan Tomlinson czasami zapomina,że posiada dziewczynę. Mówiąc o szczerze zastanawia mnie czy on w ogóle kocha Eleonor.Nie trzymają się za ręce tak jak Liam i Dan czy Zayn i Perrie. Nawet nie rozmawiają ze sobą jak Niall i Amy,czasami w ogóle nie zachowują się jak para,tylko jak obcy sobie ludzie. Martwię się o Louis'a. Dlaczego? To zawsze z nim miałam najlepszy kontakt jest dla mnie bardzo ważny.Nie chcę,aby cierpiał przez jakąś dziewczynę.Znów się zamyśliłam,co nie uszło uwadze chłopakom,którzy od razu zaczęli się zastanawiać o kim ja tak myślę.Moje tłumaczenia są zbędne,bo przecież oni i tak wiedzą lepiej niż ja.Liam jak zawsze nad nim zapanował.
-Oj zamknijcie się już i dajcie spokój Julii
-Dziękuję Li
-Nie ma za co,no dobra co zamawiamy do jedzenia?-zapytał się Liam
-no na szczęście ktoś o mnie tutaj pomyślał-powiedział Niall
-Więc co chcecie?-zapytał z niecierpliwiony Liam
-PIZZE!!-krzyknęliśmy wszyscy razem
-z kim ja się zadaje-powiedział załamany Li,po czym wyciągnął telefon i zamówił 4 duże pizze. Czekając na dostawcę z pizzą, weszłam do studia i zaczęłam śpiewać piosenkę,która doskonale wyrażała moją prawdziwą osobowość.Podczas śpiewu z oczu wypłynęły mi łzy.Kiedy skończyłam śpiewać,inżynier dźwięku powiedział mi,że właśnie o to mu chodziło.O takie emocje,które płynął prosto z serca. Gdy dostarczyli pizze,zjedliśmy ją i znów wróciliśmy do nagrywania. Po 6 godzinach spędzonych w studio w końcu skończyliśmy. Gdy tylko wyszłam na zewnątrz poczułam zimne powietrze,ale nie przejęłam się tym,tylko zaczęłam robić sobie zdjęcia z fanami. Chłopaki poszli w moje ślady. Po dobrej godzinie udało mi się wsiąść do samochodu i odjechać. W drodze do domu wstąpiłam do sklepu po zakupy.

Od razu po powrocie do domu zjadłam kolację,wzięłam szybki prysznic.Zabrawszy ze sobą laptopa położyłam się do mojego ciepłego łóżka. Weszłam na Twittera zaczęłam odpisać swoim fanom. W ten o to sposób bardzo szybko zleciały mi dwie godziny. Koło godziny 24 poszłam spać z myślą,że cały jutrzejszy dzień mam wolny.

W końcu udało mi się napisać drugi rozdział. Według mnie jest on nudny,ale opinię zostawiam Wam.Liczę na Wasze komentarze.
Do następnego ;**
Kate xx

środa, 13 lutego 2013

Rozdział 1

Słoneczne promienie słońca przedostały się do pokoju,tym samym budząc mnie. Spojrzałam na zegarek stojący na półce nocnej i ujrzałam 7:32. Po raz kolejny przyłożyłam głowę do poduszki.Moje myśli krążyły wokół tego co miałam dziś do zrobienia. Za jakiś czas wygramoliłam się z łóżka. Podeszłam do szafy wziąwszy ciuchy,skierowałam się do łazienki,gdzie wykonałam poranną toaletę,delikatny makijaż oraz ubrałam się w to. Weszłam z powrotem do sypialni,gdzie zaścieliłam łóżko i otworzyłam okno. Zeszłam na dół do kuchni,gdzie na szybko zjadłam śniadanie.
Skierowałam się w stronę drzwi,po drodze nałożyłam na siebie kremową kurtkę,białą czapkę,wziąwszy torebkę wyszłam z domu. Po czym wsiadłam do samochodu.
Od dłuższego czasu pracuję nad nowym albumem.Jego premiera jest zaplanowana na połowę czerwca. Po drodze utknęłam w korku. Do studia dojechałam po godzinie. Przed budynkiem czekało kilkunastu fanów i oczywiście fotoreporterów. Porobiłam sobie zdjęcia z fanami,po czym skierowałam się prosto do środka. Dziś nagrywam z moimi przyjaciółmi,czyli z One Direction. Gdy tylko przekroczyłam drzwi od razu usłyszałam śmiechy chłopaków. Na mojej twarzy zagościł uśmiech od ucha do ucha. Cieszyłam się,że mogę z nimi pracować. Przywitałam się z chłopakami oraz z pozostałymi współpracownikami. Od razu wzięliśmy się do pracy. Po jakieś godzinie usłyszałam jęczenie Niall'a.
~Głodny jestem-powiedział
~Ty zawsze jesteś głodny-dociął mu Harry
~Nie prawda-zaprotestował Horan
~Ciekawe kiedy nie byłeś głodny,bo jakoś sobie nie przypominam-odpowiedział Louis
~No...było to...no wtedy,kiedy...-Horanek plątał się w swoich słowach,a ja wraz z pozostałymi wybuchłam niepohamowanym śmiechem. Jedno jest pewne ten dzień na pewno nie będzie nudny.

I jest pierwszy rozdział. Wiem,że jest nudny,ale nie martwcie się akcja wkrótce się rozkręci. Przepraszam,że napisanie tak krótkiego rozdziału zajęło mi przeszło tydzień,ale nie wyrabiałam się z nauką. Liczę na wasze komentarze.
Do następnego ;**
Kate xx

piątek, 1 lutego 2013

Prolog

Nazywam się Julia Cowell jestem córką Simon'a Cowell'a. Mam 21 lat. W wieku 18 lat postanowiłam zostać piosenkarką.W początkach stawania się gwiazdą pomógł mi mój ojciec.I tak o to dziś robię zadziwiającą karierę.Złośliwi uważają,że nie mam za grosz talentu.No cóż każdy może mieć swoje zdanie,staram się tym nie przejmować. Show Biznes jest okrutny.Gdybym mogła cofnąć czas na pewno zrobiłabym to. Dlaczego? Otóż w tym świecie nie ma miejsca na jakiekolwiek uczucia.Tutaj musisz być twardym,bo inaczej Cię zniszczą.Każdy mój związek się rozpadał,a to ze względu na mój napięty grafik,a to przez natrętnych fotoreporterów.Sława jest męcząca.Nie mam życia prywatnego.Ba, ja nawet nie wiem co to prywatność. Media nie piszą tego co zrobiłam dobrze,ale opisują wszystkie moje krępujące wpadki. Jaka jestem z charakteru? Ciężko mi samej o osobie mówić,ale uważam,że jestem otwarta na nowe znajomości,przyjacielska,pomocna.Osoby,które mnie znają na pewno dopowiedziałyby kilka innych cech. Od dwóch lat przyjaźnię się z One Direction. Kocham tych chłopaków.Oni pokazali mi jak należy się cieszyć chwilą.Oczywiście media rozpisywały się o tym,że z jednym z nich łączy mnie romans,ale to istna bzdura .
Postanowiłam pokazać jaka jestem na prawdę. Co w życiu jest dla mnie najważniejsze.I dlatego założyłam bloga,w którym będę opisywać moje prawdziwe życie,a nie te które stworzyły media.

Witam was na moim pierwszym blogu.Nigdy nie pisałam dla kogoś.Każda wasza opinia dobra czy zła będzie motywacją do dalszego pisania. Jak to mówią trzeba się sprawdzić w każdej dziedzinie. Nie uważam się za jakąś świetną pisarkę,bo na pewno nią nie jestem. Liczę na waszą wyrozumiałość i komentarze.
Do następnego ;**
Kate xx